Aramızı kesti dumanlı daǧlar
Tepesinden aşan yollar yücedir
Artıyor efkârım(1) yine bu çaǧlar
Bilmiyorum nazlı yârim nicedir
Bir kuş olsam uçar yâre giderim
Ne çare kanadım yoktur n’iderim
Ayrılık tecellim gurbet kaderim
Çeke çeke bu dert beni kocadır(2)
Kavuşmayı zorlaştıran engel var
İçerimde ateş dolu mangal var
Beni çeken cazibeli çengel var
Sevgi ıstırabı bir eǧlencedir
Zaten âşıkların gözü aç olur
Gelip geçen yolcuların bac’olur(3)
Veysel’e bir bûse(4) versen nic’olur
Sadaka muhtaca, ekmek açadır.
1: Efkârım: Tasa, kaygı, kuruntu ve üzüntülerim.
2: Kocadır: Yaşlandırır.
3: Bac: Yergi, cizye, resim, haraç. Hayvan vergisi. Gelip geçenlerden zorla alının para.
4: Buse: Öpücük.
